zebrapad

oktober 28, 2009

Zebrapad

defenitie van het zebrapad:
Een zebrapad is een gedeelte van de straat waar voetgangers voorrang krijgen bij het oversteken van de weg.
Officieel heet een zebrapad een voetgangersoversteekplaats.

zebrapad

verkeersbord

Waar kun je het aan herkennen?
Een zebrapad bestaat uit een aantal witte stroken op de weg. Deze stroken worden met de lengte richting van de weg meegeplaatst.

Niet in alle landen betekent het zebrapad het zelfde. Soms krijg je pas voorrang als je met een voet op het zebrapad staat en in andere landen heb je al voorrang als je de indruk wekt over te gaan steken.
In Nederland hebben voetgangers die over willen gaan steken voorrang. Dit geldt ook in België. In Frankrijk en in het Verenigd Koninkrijk heb je als voetganger voorrang als je een voet op het zebrapad plaatst.

In Nederland staat het zwart op wit in het Regelement verkeersregels en verkeerstekens 1990, artikel 49, tweede lid:
Bestuurders moeten voetgangers en bestuurders van een gehandicaptenvoertuig, die op een voetgangersoversteekplaats oversteken of kennelijk op het punt staan zulks te doen, voor laten gaan.
In nederland heeft de gemeente Eemsmond in 2004 alle zebrapaden weggehaald. De gemeente vond dat zebrapaden schrijnveiligheid creeren.

IMG_1779

geschiedenis van het zebrapad
Waarschijnlijk zijn de Romeinen begonnen met het aanleggen van zebrapaden. In de stad Pompeii zijn hoogst waarschijnlijk de oudste zebrapaden ter wereld te zien. Deze worden de ‘pondera’ genoemd. De Pompejanen hadden grote stenen op de straat gelegd om deze over te kunnen steken. Zo kregen zij geen natte en vuile voeten als ze naar de overkant van de straat wilde. In die tijd was de straat namelijk een soort openbaar riool en vuilstort was. De karren die over de weg moesten konden precies tussen de stenen door, maar moesten wel stoppen voor de voetgangers.

12

bron: http://www.wikipedia.nl

Advertenties

Zwart-Wit fotografie

oktober 26, 2009

De geboorte van de fotografische afdruk

Vanaf het begin van de negentiende eeuw werd er geëxperimenteerd met fotografie. Wie nu de enige echte uitvinder van de fotografie is, is niet helemaal duidelijk; om Frankrijk krijg je een ander antwoord dan in Engeland. Het is eigenlijk ook niet zo belangrijk. Wat wel als een paal boven water staat is dat er in Europa en Zuid-Amerika verschillende onderzoekers bezig waren om tot de fantastische uitvinding van de fotografie te komen.

Op 7 januari 1983 werd het fotografisch procedé, ontwikkeld door een directeur van de grootste Parijse Diorama Louis Jacques Mandé Daguerre (1787-1851), openbaar gemaakt tijdens een zitting van de Academie van Wetenschappen. Het werd in zeer korte tijd uiterst populair. Daguerre was is staat afdrukken van de werkelijkheid zelf te fabriceren door een verzilverde koperplaat lichtgevoelig te maken door middel van jodiumdamp, deze vervolgens enige tijd te belichten en daarna met behulp van kwikdamp te ontwikkelen om tenslotte de ontstane positieve afbeelding te fixeren met keukenzout. Met dit ‘schilderen met de zon’ was al eerder geëxperimenteerd door de gebroeders Niépce, overigens zonder een blijvend resultaat. Daguerre had met Niépce samengewerkt tot zijn dood in 1833, maar de ontdekking van het fixeren van de afbeelding dat leidde tot een blijvende afbeelding deed hij zelf en hij eiste dan ook alle eer voor zichzelf op. De afbeeldingen die hij met zijn experimenten maakte werden daarom ook door hem omgedoopt tot Daguerreotypieën. Deze uitvinding luidde in die tijd het ‘tijdperk van de exactheid’ in. In diezelfde maand januari las de Engelse natuurkundige William Henry Fox Talbot (1800-1877) over Daguerre’s ontdekking. Fox Talbot was er na jaren experimenteren in geslaagd ‘photogenic drawings’ – door licht ontstane tekeningen te maken. Dit deed hij

door een vel papier met een zoutoplossing te behandelen, daarna te drogen en vervolgens te bedekken met zilvernitraat, dat onder invloed van licht donker wordt. Op die ondergrond kon na belichting een schaduwbeeld, een voorwerp, in negatief gefixeerd worden met een sterke zoutoplossing. Dit waren als het ware de eerste fotogrammen. Naast deze fotogrammen maakte hij met de camera obscura ook opnamen op lichtgevoelig papier. Fox Talbot voelde zich op de hielen gezeten door de openbaar gemaakte uitvinding van Daguerre. Daarom publiceerde Fox Talbot ook al snel resultaten. Hij eiste de nieuwe ontdekking op nadat hij, na het zien van het positieve beeld van Daguerre’s uitvinding, zich realiseerde dat hij zijn negatieve beelden positief kon maken door ze opnieuw op een vel lichtgevoelig papier te leggen, te belichten en te fixeren.

Daguerre streek aanvankelijk mede dankzij zijn public relations-kwaliteiten met de eer, maar Talbots uitvinding bleek efficiënter. Hij was in staat om een onbeperkt aantal positieven af te drukken van één negatief. Hij noemde het resultaat Calotypie.

De Daguerreotypieën werden heel erg populair, zowel voor afbeeldingen van landschappen (al moest daarvoor zware apparatuur voor worden meegenomen) als voor steden, gebouwen en portretten. De portretten zorgden vooral voor problemen, want de belichtingstijden van de vroege fotografische methodes waren erg lang (aanvankelijk een kwartier of meer). Hierdoor moesten de geportretteerden langdurig in dezelfde houding blijven staan of zitten. Vaak werd het hoofd in een hoofdsteun vastgezet of poseerde men met de hand onder de kin. Op veel van deze vroege foto’s vind je sporen terug van de lange belichtingstijd.

De zwart-wit fotografie werd vanaf het begin gebruikt. Pas halverwege de 20e eeuw maakte de kleuerenfotografie zijn opmars.Kleurenfotografie was op dat moment allang uitgevonden, maar was nog erg duur en daarom werden de meeste foto’s nog zwart-wit gemaakt.Na de opmars van de kleurenfotografie nam zwart-wit fotografie af. Dit kwam mede doordat zwart-wit films slechter verkrijgbaar waren en ook niet alle foto centrales drukten nog zwart-wit af. Hierdoor moest de zwart-wit fotograaf vaak zijn eigen afdrukken maken. Zwart-wit foto’s werden later dus vooral voor de gepassioneerde fotograaf. Met de opkomst van de digitale fotografie is zwart-wit weer helemaal terug. Het is eenvoudig, goedkoop en voor iedereen is het nu weer mogelijk om in zwart- wit te werken.

 

(bron: zoom.nl magazine)

Hello world!

oktober 26, 2009

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!